Στο άρθρο αναφέρει ότι «η συντηρητική κυβέρνηση συνασπισμού της Γερμανίας αρνείται να επαναφέρει στο προσκήνιο μια Συμφωνία, όπως ...
εκείνη του Λονδίνου για το Χρέος το 1953, η οποία ουσιαστικά απάλλαξε τη Γερμανία από το δανειακό βάρος της και άνοιξε το δρόμο στη μεταπολεμική οικονομική επιτυχία της Δυτικής Γερμανίας».
Τονίζει, επίσης, ότι «ηλιτότητα δεν είναι η λύση στην κρίση. Η ίδια είναι η κρίση. Θέτει σε κίνδυνο τη συνοχή κάθε κράτους-μέλους ξεχωριστά και της Ευρωζώνης συνολικά. Το φάντασμα της Βαϊμάρης προβάλλει στην Ελλάδα. Μελανοχίτωνες και τάγματα εφόδου ήδη σπέρνουν τη βία στους δρόμους της Αθήνας και των χωριών της Ελλάδας».
Υπογραμμίζε ότι «το νεοφιλελεύθερο παραλήρημα απειλεί την Ελλάδα και την Ευρώπη. Μέρκελ και σια σπρώχνουν την Ευρωζώνη στην αυτοτροφοδοτούμενη ύφεση και τη διάλυση. Το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό σύμφωνο συμπυκνώνει τις «αρετές της Σουαβής νοικοκυράς». Ωστόσο, η ταυτόχρονη και ανταγωνιστική λιτότητα ανάμεσα στα κράτη-μέλη θα είναι η πηγή μιας συνολικά αποσταθεροποιητικής ύφεσης. Η λιτότητα μπορεί να είναι αρετή για ένα νοικοκυριό. Είναι, όμως, κατάρα για μια νομισματική ένωση κυρίαρχων κρατών».
Και καταλήγει:«Πρέπει να επανασταθεροποιήσουμε την Ελλάδα και την Ευρώπη. Γι' αυτό πρέπει να αποσταθεροποιήσουμε το νεοφιλελευθερισμό. Πρέπει να αφαιρέσουμε τη νεοφιλελεύθερη ροπή από τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, να βγάλουμε την Ευρωζώνη από την παγίδα της λιτότητας και της ύφεσης, να αναθεωρήσουμε τον τρόπο λειτουργίας της και να αντιστρέψουμε τη de facto διαίρεσή της ανάμεσα στον πιστωτικό Βορρά και τον χρεωστικό Νότο. Μια νέα ώθηση στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και τη Δημοκρατία είναι το κοινό καθήκον μας».
(ethnos.gr)